Olsztyn

Wyznania

Dworzec Wschodni

 

Bywam tam niemal co tydzień. Fajne miejsce, ale trochę zapuszczone.

Swoją drogą niech ktoś mi wymieni niezapuszczone dworce w Polsce - dużo ich nie będzie. A szkoda.

Zakaz ruchu

Tyle BW pojawiło się na blogu, że trzeba przełamać kolorem.

 

Z Praskiej i Toruńskiej ulicy

Kawałek Szerokiej

Czeka mnie dużo pracy

Żarty się skończyły, idzie sesja!

Nie ma to tamto. Trzeba pracować.

Duży kontrast

Spędziłem całą niedzielę w ciemni.
Jest co wrzucać, zatem w najbliższych dniach pojawią się nowości :)

Kobieta w deszczu

Zwycięski duet na konkurs kilka lat temu. Ulica Dąbrowszczaków w Olsztynie.

Aliens

Kosmici :))

Warsztat przy garażach

Portrety za szybą

Wiecie co widzę za oknem? Robotników. Deszcz. Wilgoć. A przecież już za dwa dni majówka.

Lubię te portrety. Nie znam tych ludzi, ale miałem okazję z nimi chwilę porozmawiać.

Huśtawka

Zdjęcie wykonane chyba 2 lata temu na Kortowie w Olsztynie. Nie mam na razie nic nowszego do pokazania. Będę teraz rzadziej wrzucać zdjęcia. Trudno mieć tyle materiału robiąc na filmie albo komórką. Liczę na jakiś większy przypływ gotówki i odświeżenie cyfrowego sprzętu. Żeby działał. Po prostu.

Witryna

Tydzień temu pisałem, że nie lubię wtorków. Ale dziś się postaram. Może nie będzie tak źle. Ładny mamy poranek. Bardzo słoneczny, świeży, chłodny. Ile bym dał, aby tak było przynajmniej na majówkę!

...

Dziś poniedziałek, początek bardzo pracowitego tygodnia. Cieszę się, że świeci słońce. Znów poszlajam się po mieście.

Na zdjęciu Toruń. Jedna z uliczek na starówce.

Pierwsze koty za płoty

Pierwsze wyniki z filmu. I jak?

Cosmopolis

Jutro wracam do domu. Szykuje się całkiem fotograficzny weekend. Pamiętasz o wernisażu?

Jeśli dawno nie widziałeś Olsztyna o świcie, zapraszam również na poranny plener. Startujemy w piątek o 6.30 przy rondzie Bema, na parkingu przed Starostwem Powiatowym. Wstań chwilę wcześniej, weź aparat i chodź na spacer. Zacznij dzień inaczej niż zwykle.

 

Co będzie na mecie?

Życie to nie zawody.

Wyobraź sobie, że kończysz pracę. Przedzierasz się przez czerwoną szarfę, dziewczyna z pomponem gratuluje udanej roboty. Leje się szampan, a na szyi zawisł medal. Dlaczego nie mogłoby być tak codziennie?

Są dni, gdy wyczynem godnym sportowca jest ogarnąć wszystko i dopiąć na ostatni guzik. Gdzie są wtedy pompony?

Nie lubię wtorków, będę dziś marudzić.

Kilka kwadratów z komórki

Wiosna pojawia się i znika. Szczęśliwy ten, kto trafi w słoneczne okienko. Z tego szczęścia wybrałem się do empiku. "13 wojen i jedna" Krzysztofa Millera to obok "Bractwa Bang Bang" kolejna książka na mojej półce traktująca o wspomnieniach fotoreportera z pola bitwy.

Empik to choroba. Tyle do czytania, a tak mało pieniędzy i czasu... Znasz jakieś lekarstwo? Mam nadzieję, że nie. Na coś trzeba umrzeć. Ja już wybrałem :)

...

Niezwykle wolno zmieniająca się droga wędrówki słońca po niebie oraz usystematyzowany tryb życia, rzadko pozwala poznanie tajemnicy głębokiego cienia. Nie wiem jak Ty, ale lubię gdy pada. Nie cieszę się z samego deszczu jako zjawiska. Może bardziej z konsekwencji tego, co się stanie.

W słoneczny dzień kałuże mają szczególną moc. Działają wszak jak lustro, w którym przegląda się miejska rzeczywistość. Miasto obmywa się z kurzu i pyłu. Przepełnione świeżością powietrze zachęca do pełnego oddechu. I może nie każdy przepada za taplaniem się w wodzie, to i tak doceni wizualną stronę nowego, odmienionego widoku. To właśnie refleksy światła uchylają rąbka tajemniczej strony cienia. Tafla kałuży rozszerza poznanie, dokładając kolejny wymiar i nowy reflektor. Tym razem słońce świeci również od spodu.

Zakochałem się w nasyconym kolorem obrazku.

http://klimkiewicz.art.pl/2012/10/1756/