Portrety za szybą

Wiecie co widzę za oknem? Robotników. Deszcz. Wilgoć. A przecież już za dwa dni majówka.

Lubię te portrety. Nie znam tych ludzi, ale miałem okazję z nimi chwilę porozmawiać.

...

Niezwykle wolno zmieniająca się droga wędrówki słońca po niebie oraz usystematyzowany tryb życia, rzadko pozwala poznanie tajemnicy głębokiego cienia. Nie wiem jak Ty, ale lubię gdy pada. Nie cieszę się z samego deszczu jako zjawiska. Może bardziej z konsekwencji tego, co się stanie.

W słoneczny dzień kałuże mają szczególną moc. Działają wszak jak lustro, w którym przegląda się miejska rzeczywistość. Miasto obmywa się z kurzu i pyłu. Przepełnione świeżością powietrze zachęca do pełnego oddechu. I może nie każdy przepada za taplaniem się w wodzie, to i tak doceni wizualną stronę nowego, odmienionego widoku. To właśnie refleksy światła uchylają rąbka tajemniczej strony cienia. Tafla kałuży rozszerza poznanie, dokładając kolejny wymiar i nowy reflektor. Tym razem słońce świeci również od spodu.

Zakochałem się w nasyconym kolorem obrazku.

http://klimkiewicz.art.pl/2012/10/1756/

I love reflections

Wieczorne Witryny